6 replies to this topic

[iMnemoniC]

"ไม่ฆ่าน้อง ไม่ฟ้องนาย ไม่ขายเพื่อน"

เชื่อว่าเพื่อนๆ คงได้ยินวลีนี้มาบ้าง...

แล้วเพื่อนๆ ให้ความสำคัญกับวลีนี้มากน้อยแค่ไหน...

สำหรับผมนั้น ยอมรับตรงๆ ว่า แม้จะได้ยินมานาน แต่ก็ไม่ค่อยจะอยู่ในหัวสักเท่าไร...

แต่ผมเพิ่งไปประสบพบเจอมากับตัว ก็เลยสะกิดใจขึ้นมาบ้าง...

ขอเล่าในเชิงสมมุติก็แล้วกันนะ...

สมมุติว่าในห้องเรียนมีการให้แบ่งกลุ่มกันทำงาน โดยเอาโต๊ะเรียนมาติดกัน เพื่อประชุม (คาดว่าคงจะเคยทำกัน) ...

ในกลุ่มผมมี ดช. A B C และ ผมอยู่...

การประชุมผ่านไปด้วยดี แต่เรื่องเกิดขึ้นหลังจากนั้น...

คือ บนโต๊ะที่ใช้ประชุมในกลุ่มผม มีข้อความปรากฏอยู่บนโต๊ะ ประมาณว่าเขียนเล่นอ่ะ แล้วลงชื่อว่า "A" ...

แน่นอนว่าเมื่อครูเห็น ก็ต้องตาม ดช.A มาถามก่อนแน่ๆ แต่ด้วยสมมติอีกว่า ณ ตอนนั้นผมอยู่กับ ดช.A พอดีก็เลยโดนถามพร้อมกัน...

ผมเองที่อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย ณ ตอนนั้นไม่รู้จริงๆ ว่าใครเขียน (ซึ่งไม่ใช่ผมแน่) แต่ถ้ารู้ผมจะไม่ลังเลเลยที่จะบอก แต่ในเมื่อไม่รู้ก็ไม่มีอะไรจะพูด...

เมื่อครูถาม ดช.A ก็ปฎิเสธอย่างแข็งขัน พร้อมให้เหตุผลว่าถ้า ดช.A เขียนจริงจะลงชื่อตัวเองทำไม คงเป็นใครที่ไม่ชอบขี้หน้า ดช.A แล้วอยากจะแกล้ง ซึ่งก็พอฟังขึ้น...

ครุไม่ติดใจเอาความต่อ แต่สั่งให้ ดช.A ไปลบข้อความบนโต๊ะนั้นซะ...

ผมมารู้ทีหลังว่า จริงๆ แล้ว ดช.A รู้มาตั้งแต่ต้นแล้วว่า ดช.B เป็นคนเขียน...

แต่ ดช.A ก็ไม่ได้ฟ้องครู แต่กลับเรียก ดช.B มาบอกว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แล้ว ดช.B ก็ขอโทษขอโพย เป็นอันจบไป...

อ่านจบแล้วหลายท่านก็อาจจะบอกว่า เด็กเขียนโต๊ะเล่น ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่อะไร...

อย่าลืมว่ามันเป็นแค่เรื่องสมมุติเชิงเปรียบเทียบนะครับ...

ลองคิดว่ามันเป็นสถานการณ์ในที่ทำงาน บรรยากาศเครียดๆ ตัวละครทุกคนเป็นผู้ใหญ่ ไม่ใช่เด็กๆ กับเรื่องความผิดไม่เป็นเรื่องสักอย่างนึง...

แต่ด้วยการที่ผู้ใหญ่ทำผิดในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องนี่แหละ (ถ้าเป็นเด็กก็ยังพออภัย) ที่อาจทำให้คนกระทำถูกลงโทษหนักได้...

เป็นคุณ คุณจะทำแบบ ดช.A ไหม หรือจะบอกตามตรงว่า ดช.B เป็นคนทำ...

สำหรับผม ณ ตอนนั้น ตอนที่ครูถามว่าใครเขียน อย่างที่บอกไปว่า ถ้าผมรู้ ผมจะไม่ลังเลเลยที่จะบอก...

แต่พอมาทราบการกระทำของ ดช.A ทำให้ผมกลับมาย้อมมองตัวเองว่า เราควรจะฉุกคิดสักนิดไหมนะ หรือนี่เราเป็นคนไม่ดีหรือเปล่าเนี่ย...

จริงๆ ผมไม่ใช่คนปากโป้งนะ อย่างกรณีสมมุติที่กล่าวไปข้างต้น ถ้าผมรู้ตั้งแต่ต้นว่า ดช.B เขียน แต่ครูไม่ถาม ผมก็ไม่ไปฟ้องครูแน่นอน...

หรือผมรู้ว่า ดช.B เขียน แต่ในกลุ่มนั้นไม่มีผมรวมอยู่ด้วย หมายความว่าผมจะไม่โดนหางเลขแน่ๆ ต่อให้โดนถามผมก็จะไม่บอกนะว่าใครเขียน...

แต่เมื่อใครที่ไหนก็ไม่รู้โยนขี้มาให้ผม ผมจะไม่รับมันไม่แน่ๆ และถ้าผมรู้ว่าใครโยนมา ผมก็จะโยนกลับอย่างไม่ลังเลเลย แม้ว่าคนที่โยนมานั้นจะเป็นเพื่อนผมก็ตาม...

ไม่ทราบว่าเพื่อนๆ มีความเห็นกับเรื่องนี้อย่างไรบ้าง...

แล้วเพื่อนๆ ให้ความสำคัญกับวลีนี้มากน้อยแค่ไหน...

[indira]

ผมเองที่อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย ณ ตอนนั้นไม่รู้จริงๆ ว่าใครเขียน (ซึ่งไม่ใช่ผมแน่) แต่ถ้ารู้ผมจะไม่ลังเลเลยที่จะบอก แต่ในเมื่อไม่รู้ก็ไม่มีอะไรจะพูด...

หรือผมรู้ว่า ดช.B เขียน แต่ในกลุ่มนั้นไม่มีผมรวมอยู่ด้วย หมายความว่าผมจะไม่โดนหางเลขแน่ๆ ต่อให้โดนถามผมก็จะไม่บอกนะว่าใครเขียน...

๒ ประโยคข้างต้นดูขัดแย้งกันชอบกล..

แต่เมื่อใครที่ไหนก็ไม่รู้โยนขี้มาให้ผม ผมจะไม่รับมันไม่แน่ๆ และถ้าผมรู้ว่าใครโยนมา ผมก็จะโยนกลับอย่างไม่ลังเลเลย แม้ว่าคนที่โยนมานั้นจะเป็นเพื่อนผมก็ตาม...

สรุปจากสถานการณ์แล้ว....ถ้าเรื่องนั้นไม่สร้างความเดือดร้อนให้ตัวเรา ทุกคนก็คงปล่อยผ่าน ซึ่ง A ก็คงคิดเหมือนคุณ



ส่วนตัวแล้ว....

ต้องดูก่อนว่า ข้อความที่เขียนสร้างความเสียหายแก่ใคร? และเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?...

แล้วค่อยคิด ตัดสินใจว่าจะบอกหรือไม่บอก....

แต่จากที่คุณเล่ามา ดูเหมือนจะไม่มีผู้ใดเสียหายจากเหตุการณ์นี้ .....ก็คงปล่อยผ่าน ไม่บอกว่าใครทำเหมือนกัน


สรุป ต้องดูสถานการณ์ก่อนค่ะ

[ZumaOZetan]

สำหรับเรา การปกป้องนั้น ถ้าในวัยนี้ยังทำได้แหละ ถือว่าเพื่อนดี

แต่ในอนาคตแม้จะปกป้องกัน แต่เขาคงไม่คิดว่าเพื่อนดีเท่าไหร่อ่าค่ะ
นิสัยแบบนี้โตขึ้นต้องปรับแล้วแหละ ไม่งั้น แทงข้างหลังกันในที่ทำงานมันส์หยดเลย

ปล. ลองคิดเรื่องอื่นๆ มาประกอบ ถ้าไม่ใช่แค่เขียน แต่เป็นการป้ายความผิด ผู้ใหญ่ หรือคนทำงาน ไม่มานั่งดูหรอกว่า เราไม่ได้ทำจริงหรือทำจริงๆ แต่มันบ่งชัดว่าใครทำ

[ปองศักดิ์包青天]

ผมมองว่ามันเป็นการแบ่งแยก

ถ้าสมมุติไม่ใช่น้องคุณล่ะครับ คุณก็สามารถฆ่าเขาได้
ถ้าสมมุติไม่ใช่นายคุณล่ะครับ คุณฟ้องได้
ถ้าสมมุติไม่ใช่เพื่อนคุณล่ะครับ คุณเอาไปขายไว้เพื่อประโยชน์ตัวเองได้

ทำดีกับทุกคนนั้นแหละดี

ผมไม่บอกว่าสุภาษิตวลีไม่ดีนะ มันดีในระดับนึง แต่สำหรับผู้ไม่เข้าใจก็เกิดการแบ่งแยก สมมุติคุณเป็นคนโดนเพื่อนเอาไปขายเล่น คุณอาจจะยกเอาภาษิตบอกว่า เนี่ยแหละขายเพื่อน เพราะเราเป็นเพื่อนเขา เราถูกขาย ก็ยกมา แล้วถ้าคุณไม่ใช่เพื่อนเขา คุณจะยกเอาภาษิตอะไรมาบอกเขาละครับ?


สุดท้ายก็ต้องบอกว่า ทำดีกับทุกคนนั้นแหละดี

Edited by ปองศักดิ์包青天, 24 November 2010 - 03:11 PM.

[iMnemoniC]

ขออนุญาตตอยทีละท่านเลยนะครับ...

1. ท่าน indira
- คือในเหตุการณ์จริง ผมเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (จริงๆ มีแต่เสียแหละ) ดังนั้นถ้าผมรู้ตัวว่าใครทำ ผมก็จะบอกโดยไม่ลังเลเลย...
แต่ถ้าผมไม่ได้เป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ต่อให้ผมรู้ว่าใครทำ ผมก็จะไม่บอก ต่อให้ครูมาถามก็ตาม...

สรุปจากสถานการณ์แล้ว....ถ้าเรื่องนั้นไม่สร้างความเดือดร้อนให้ตัวเรา ทุกคนก็คงปล่อยผ่าน

สำหรับผมอ่ะใช่ แต่จากตัวอย่างสมมุติที่เล่าไป A เนี่ยโดนขี้แบบเต็มๆ อ่ะ...
คือไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู็้มาเขียนโต๊ะเล่น แล้วลงชื่อ A...
ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ตัวข้อความเลยนะครับ ต่อให้เขียนบทสวดมนต์ก็ตาม มันอยู่ที่ว่าไปขีดเขียนโต๊ะ ที่ไม่สมควรจะเขียน...
จะบอกว่าไม่มีใครเสียหายจากเหตุการณ์นี้มันก็ใช่นะ แต่ ณ ตอนนั้นคุณจะรู้ได้ยังไงว่าจะไม่มีใครเสียหายจากเหตุการณ์นี้...
จะรู็ได้ยังไงว่า ครู จะเอาเรื่องถึงที่สุด...
เอากัน จริงๆ ถ้าจะสืบกันจริงๆ ก็ไม่ยากอ่ะ สมมุติว่าก่อนเีข้าเรียนมันยังไม่มี พอเรียนเสร็จดันมีข้อความโผล่มาบนโต๊ะ...
พวกแรกที่จะโดนก็คือกลุ่มที่นั่งโต๊ะนั้น หรือถ้ายังปฏิเสธ ยังไงก็ต้องเป็นคนในห้องนั้นแน่นอน...
ถ้าสืบต่อไปถึงเรื่องข้อความที่เขียน ลายมือที่เขียน ก็ไม่ยากที่จะสามารถรถบุตัวได้...

2. ท่าน ZumaOZetan
- ผม งง นิดๆ กับคำตอบ คือ จะบอกว่าในวัยเด็กการปกป้องเพื่อนโดยการไม่ขายเพื่อนถือเป็นสิ่งดี แต่พอโตขึ้นกลายเป็นสิ่งไม่ดีเหรอ...
หรือยังไง...

3. ท่าน ปองศักดิ์
- คืออยากจะบอกว่ามันก็เป็นวลีเปรียบเปรยอ่ะ...
"ไม่ฆ่าน้อง" ในที่นี้ก็ไม่ใช่การฆ่าให้ตายกันจริงๆ อ่ะนะครับ...
แต่เป็นกรณีที่ว่า เราโตกว่าแล้วใช้ประสบการ์ณที่เหนือกว่าข่มคนที่เด็กกว่า (ฝ่ายเดียวกัน) ...
ประมาณว่าเป็นพี่น้องกัน ก็ควรจะเป็นพวกเดียวกัน คือ รักษาผลประโยชน์ / ช่วย ซึ่งกันและกัน...
ถามว่าถ้าไม่ใช่พี่น้องกันล่ะ ในความคิดผม ก็ถือว่าไม่ใช่พวกเดียวกัน แต่ก็ไม่ใช่พวกตรงข้ามนะ...
หมายความว่าถ้าสเกล 1-10 เป็นพี่น้องกันคือช่วย 10 เป็นพวกตรงข้ามกันคือช่วย 0 ถ้าไม่ใช่ทั้งคู่ก็คือคนแปลกหน้าอื่นๆ ก็ช่วยสัก 5 อะไรประมาณนี้...

"ไม่ฟ้องนาย" อันนี้ค่อนข้างตรงตัว คือ ไม่เอาความผิดของคนระดับเดียวกันไปบอกคนที่ระดับสูงกว่า...
ถามว่าถ้าไม่ใช่นายคุณล่ะ ฟ้องได้ไหม ก็ถ้าไม่ใช่นายคุณ คุณจะไปฟ้องเค้าทำไมอ่ะ...
ฟ้องไปเค้าก็ไม่สน เพราะมันไม่เกี่ยวกับเค้า...

"ไม่ขายเพื่อน" อันนี้ความหมายกว้าง โดยเฉพาะคำว่า "ขาย" ...
การกระทำอย่างนึงสำหรับคนๆ หนึ่งอาจจะถือว่าเป็นการขายเพื่อน แต่สำหรับอีกคนอาจจะมองว่ามันเป็นแค่เรื่องขำๆ ...
ถามว่าถ้าไม่ใช่เพื่อนคุณล่ะ คุณควรจะขายไหม...
ผมมองว่าถ้าไม่ใช่เพื่อนกัน เค้าจะไม่เรียกว่า "ขาย" อ่ะ...
แล้วการกระทำที่ถือว่าขายส่วนมาก ก็จะต้องเกิดกับเพื่อนกันเท่านั้น ตัวอย่างก็เช่นเหตุการณ์สมมุติที่ยกไปก็ได้...
ถ้า A B C รวมทั้ง ผม ด้วยที่นั่งประชุมกัน ไม่ใช่เพื่อนกัน แล้ว A ก็บอกขึ้นมาเลยว่า B เขียนโต๊ะ ผมก็ว่าไม่ใช่การขายนะ...
ผมมองว่าในกรณีที่ไม่ใช่เพื่อน สิ่งที่จะใช้เป็นหลักในการคบกันเบื้องต้นก็คือความจริง แฟร์ๆ กันไปเลย...
แต่ถ้าเป็นเพื่อนกันแล้วสิ อาจจะมียืดหยุ่นกันบ้างในบางกรณี อะไรทำนองนั้น...
ดังนั้นผมมองว่าถ้าไม่ใช่เพื่อนกัน ก็ไม่มีทางที่จะขายกันได้...

สุดท้ายท่านปองศักดิ์ จะบอกว่าไม่ว่าจะน้องหรือไม่ จะนายหรือไม่ จะเพื่อนหรือไม่ เราก็ไม่ควรฆ่า ไม่ควรฟ้อง ไม่ควรขาย ใช่ม่ะครับ...
ผมว่ามันจะไม่ WORK อ่ะดิ...
ถ้าไม่ฆ่ากัน (ในเชิงเปรีนยเทียบนะ) ก็จะไม่มีการแข่งขัน แล้วก็ไม่มีการพัฒนา...
ถ้าไม่ฟ้องกัน ก็จะไม่มีความยุติธรรมเกิดขึ้นเลย ต่างกันก็ต่างหมกเม็ดของพวกตัวเองไว้...
ถ้าไม่ขายกัน ก็อีกแหละ จะไม่มีการได้เปรียบเสียเปรียบกัน แล้วทุกอย่างมันก็จะหยุดนิ่งไป...

ผมมมองว่า สมมติว่า A กับ B ผลัดกันขายกันคนละที ผลัดกันได้เปรียบคนละที มันไม่เหมือนกับ A กับ B ไม่ขายกันเลยนะ ลบ เจอ ลบ มันไม่เท่ากับ บวก นะ (ในกรณีนี้)

[noskyoatAgain]

ไม่ฆ่าน้อง ไม่ฟ้องนาย ไม่ขายเพื่อน


ไม่ฆ่าน้อง แน่นอน เพราะนั่นน้องคุณ ถ้าคุณฆ่าน้องคุณ คุณจะไม่เหลือที่ยืนบนโลกใบนี้เพราะแม้แต่น้องคุณ คุณยังฆ่าได้ลง คนอื่นเค้าจะไม่มีความไว้วางใจให้คุณ
แต่ไม่ได้หมายความว่าถ้าน้องผิดแล้วคุณไม่ลงโทษเพียงแค่อย่าฆ่าให้ตาย

ไม่ฟ้องนาย เหตุเพราะ หากคุณฟ้องนาย นายคุณก็จะหันมาเล่นคุณแทน

ไม่ขายเืพื่อน ถ้าขาย คุณก็เสียเพื่อน

หากคุณทำครบทั้งสามข้อ ได้เป็นหมาหัวเน่าแ่น่นอน

แต่ในคำพูดเหล่านี้ ยังมีบางสิ่งแอบแฝงอยู่ มันไม่ได้แปลตรงๆแบบนี้หรอกครับ

แต่มันบอกให้คุณเป็นคนที่รักครอบครัว เคารพหัวหน้า และเป็นที่ไว้ใจของเพื่อนฝูง ต่างหาก

[ZumaOZetan]

หมายถึง กับเพื่อนๆ กัน ตั้งแต่สมัยวัยเรียน มันไม่มีปัญหาหรอกค่ะ ถ้าเค้ารู้ว่าเราช่วยปกป้อง
เพื่อนจะรู้ว่า เรารักเพื่อน เพื่อนดี

แต่กับที่ทำงาน การปกป้องบางอย่าง มันไม่มีผลมั๊งคะ กับบางคน เพราะมีแต่แก่งแย่งชิงดี
ใส่ร้ายป้ายสีกันทุกวัน


--- ลืมพิมต่อ
ว่า เรื่องที่ว่าโตแล้วดีหรือไม่นั้น พอดี คิดไปเรื่องอนาคตในการทำงานน่ะค่ะ
ว่าการเขียนไปแล้วใส่ชื่อคนอื่น ในเมื่อโตขึ้นมา หากไม่ทำโทษ หรือตักเตือนว่าอย่าทำนะ มันเป็นการใส่ร้ายป้ายสีให้คนอื่นได้

ถ้าเขาโตแล้ว คิดได้ไม่ทำก็อีกเรื่องนึง แต่ถ้าหากโตแล้ว ยังจะทำอะไรแบบนั้นในรูปแบบอื่นๆ อีก มันคงไม่ดีน่ะค่ะ

Edited by ZumaOZetan, 25 November 2010 - 11:52 AM.